«دوستت دارم»هایی هستند، نه از جنس کلام؛
بلکه از جنسِ:
- نگرانیِ خاموش
- آرزویِ توان و خستگی ناپذیری
- و دعایِ یک روز خوش
که در رفتارهای اطرافیانمان جاری میشود و ما نباید به سادگی از کنارشان بگذریم؛
مثل هر از گاهی گذاشتن خوراکی خوشمزه به روی میزم توسط وروجک های IT / فنی و R&D / کیفیت ..
که بعد هم همانند پری مهربان غیب می شوند و من باید به دنبال آن ها بگردم ..
و خب
گاهی دوستت دارم ها به همین سادگی، خوشمزگی و ارزشمندی است.
خاتون
پ.ن: آبان ۱۴۰۴
