هنوز از پست آخرم ۲۴ ساعت نگذشته است که "اوستا کریم" باز هم لبخند بر لبم می نشاند، با همه ی کم و کاستی هایم باز هم نظر پر مهر خودش را از من دریغ نمی کند و بنده های خوبش را در مسیر من می گذارد... دلم که به توجه او گرم می شود از ته دل «اوستا کریم، چاکریم» سر می دهم که به دنبال آن لبخند و سر تکان دادن های مادرم را می بینم :)
خاتون
