هنوز هم امّا میتوان روبهروی آینه در خلوتِ خانه نشست به خود نگاهکرد و از خود پرسید: آیا همانقدر خوبی که سالها پیش از این بودی؟ آیا طهارتِ کودکی، صفای نوجوانی، شور جوانی، و آن ایمانِ عظیم را که در دلداشتی، با خود نگه داشتهای؟!
نادر ابراهیمی
پ.ن: جواب تلخی است ..
دلم برای آن ستاره های زنده در اوج تاریکی تنگ شده است، برای آن "اوستا کریم چاکریم" گفتن ها، برای ...
