تو را قسم به بیصدایی این اشک های شبانه

، به حرمت آه قلبی شکسته

اگر بنا بر تحمل باشد، دوباره درآغوشم گیر که شانه هایم خمیده اند

خدایا، تو رو خدا ...

خاتون