در محکمه بودیم، باز هم رو در روی یکدیگر اما
اینبار از سر به زیری ات ندامت می بارید و دلجویی های آخرت اشکی می شد در چشمان من
حیف و دو صد حیف که خواب بود ...
و حالا که مرگ فاصله ای است میان من و تو، آیا واقعا پشیمانی؟ و یا چون به بخشیدنت نیازمندم اینگونه در خواب هایم ظاهر می شوی؟
خاتون
