فقدان چه کسی در وجودم رخنه کرده است که با هر نوای دلگیری به دنبال او می گردم؟ اویی که نمیدانم کیست و در کدامین قلمرو روح و جان منزل گزیده؟
دلتنگ کدامین نورم که با حضور نوازشگرش سایه ی تنهایی را از خانه ی دل بر می چیند و با در آغوش فشردن روح آدمی، تسلی جانم خواهد بود؟
خاتون
پ.ن: عرفان طهماسبی: دریافت
