تو گرچه تکیه‌گاه منی، اما خود، در تنهایی، ساقه‌ی باریک یک گل مینایی.
مگذار حتی نسیم یک اضطراب، این ساقه‌ی نازک را مختصری خم کند.

شکستن تو، درهم شکستن من است..

نادر ابراهیمی